خیلی دلم گرفته . اونقدر که دلم می خواد بشینم و بلند و بلند گریه کنم .

دلم برای روزهایی تنگه که بچه بودم . واقعا که دنیای بچه ها خیلی قشنگه!

بچه ها بازی می کنن ، با هم می خندن ، چقدر پاک و معصومانه !

دنیای بچه ها نهایت طراوت و شادیه . دلم تنگه برای روزهایی که

شاید بزرگترین غممون این بود که فلان عروسک رو می خواستیم

اما بابایی نگرفت . اما حالا وسعت غممون اینقدر زیاد شده که حتی

نمیشه تصورش رو کرد . دلم بدجور هوس پاکی کودکانه ای رو کرده

که وقتی از شکم مادرم متولد شدم داشتم .

اون موقع انگار زندگی قشنگی دیگه ای داشت .

گاهی احساس می کنم پدر و مادرم بیش از اونچه که باید برام زحمت

می کشن و متاسفانه من گاهی شاید با یه جمله ی در نظر خودم کوچک

اونا رو از خودم می رنجونم در حالیکه شاید این جمله ی کوچک

در نظر اونا خیلی بزرگ باشه . و اونها حتی شاید تو کمتر از یه ساعت

رنجش رو فراموش می کنن و دوباره با همون مهربونی بی پایان

مادرانه و پدرانه به سراغ ما میان . واقعا پدر و مادر نعمتهای بزرگی

هستن که خیلی از ما قدرشون رو نمی دونیم .

هیچ وقت فراموش نمی کنم که چه شبها مادرم بالای سرم بیدار بود .

پدرم برای اینکه من طعم سختی رو نکشم چه جوری از جون خودش

مایه گذاشت . اونا چقدر خوبن و من چقدر بد !

خدایا ازت عاجزانه خواهش می کنم به من نیرویی بده که حداقل بتونم

قسمت کوچکی از محبتهای اونها رو جبران کنم .

گاهی وقتی به چهره ی مامانم نگاه می کنم اشک توی چشمام جمع میشه

چقدر مهربون !

مثل همین امروز صبح زود وقتی با صدای مهربونش برای سحری

بیدارم کرد ، یه آن دلم خواست با همه ی وجودم بغلش کنم و بگم

که چقدر دوسش دارم .

خدایا هیچ وقت این پدر و مادر خوب رو از من نگیر .

خدایا دلم می خواد برگردم به کودکی !